واقعیت درمانی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
نوشته شده توسط  | منتشرشده در: دانشنامه

واقعیت درمانی، یک روش مشاوره است که توسط دکتر ویلیام گلاسر در سال 1965، بر اساس تئوری انتخاب، ابداع و در حال حاضر به صورت یک نظریة درمانی به طور گسترده ای به رسمیت شناخته می شود.

 

این تئوری بیان می کند که تمام مشکلات بشر هنگامی رخ می دهند که یک یا بیشتر از پنج نیاز روانشناختی اساسی برآورده نشود. این نیازها عبارتند از:

  • قدرت: احساس برنده شدن، دست یافتن، خودارزشمندی
  • عشق و تعلق: به خانواده، جامعه یا به دیگر عزیزان
  • آزادی: استقلال، داشتن حریم شخصی، خودمختاری
  • سرگرمی و تفریح: به منظور دست یافتن به احساس رضایت، لذت و خرسندی
  • بقا: نیازهای اساسی مانند غذا، سرپناه، ارضای جنسی

رفتار ناسازگار شخص باعث می­شود، کنترل اثربخش خود را بر ادراک‌ هایش و در نتیجة آن، بر زندگی ‌اش از دست بدهد. گلاسر بر این باور است که مردم انواع مختلف ناراحتی ‌ها و احساس‌های بد خود مانند افسردگی، اضطراب یا احساس گناه را شخصاً انتخاب می­کنند تا بدین وسیله:

  • خشم خویش را تحت کنترل درآورند.
  • دیگران را برای کمک به خود وادار سازند.
  • کنترل خویش را بر دیگران اعمال کنند.
  • برای عدم تمایل خود نسبت به انجام دادن کاری اثربخش ‌تر، عذر و بهانه بیاورند.

گلاسر معتقد است هنگامی که یک فرد تصمیم می گیرد به جای تغییر رفتار دیگری، رفتار خود را تغییر دهد، در رسیدن به خواسته های خود موفق تر است. هدف واقعیت درمانی نیز کمک به مردم است تا بتوانند ارتباطات مختل شده را دوباره از نو بسازند.

واقعیت درمانی بر شناسایی و درمان مشکلات کنونی محرک احساسات فرد، تمرکز دارد نه مشکلاتی که در گذشته تجربه شده اند. در طی فرایند درمان، به فرد کمک می شود هر رفتاری که ممکن است مانع یافتن راه حل برای این مشکلات شود را تغییر دهد. این تئوری درمانی، تکنیک حل مسئله را مورد تشویق قرار می دهد و بر پایه این ایده قرار دارد که افراد زمانی پریشانی های روانی را تجربه می کنند که نیازهای اساسی روانشناختی شان برآورده نشده باشد. با توجه به اصول واقعیت درمانی، تغییر رفتارهای شخص می تواند بر احساسات و توانایی های وی در رسیدن به خواسته ها تأثیر مثبتی داشته باشد.

در واقعیت درمانی، ابتدا درمانگر توجه فرد را از رفتارهای گذشته منحرف و بر رفتارهایی که در حال حاضر رخ می دهند، متمرکز می کند. واقعیت درمانگران همچنین تمایل ندارند بر نشانه های بیماری یک شخص تمرکز کنند. آنها بر این باور هستند که یک فرد قادر به شکل بندی، اصلاح یا تقویت روابط با دیگران است. همچنان که گلاسر نیز معتقد است علایم مشکل روانی هنگامی که ارتباط یک فرد با دیگران قطع می شود، ظاهر می شود.

هدفهای واقعیت درمانی در فرایندی مبتنی بر درگیری عاطفی، توجه و تأکید بر زمان حال و رفتار کنونی، توسل به قضاوت ارزشی مراجع، طرحریزی معقول و تعهد نسبت به آن، نپذیرفتن عذروبهانه و امتناع از تنبیه حاصل می شود. این ملاکها کلا اصول واقعیت درمانی را تشکیل میدهند که باید با نظم و ترتیب خاصی تعقیب شوند تا هدف نهایی در مان (هویت موفق و رفتار مسئولانه حاصل شود.

بازدید 620 بار
آخرین ویرایش در شنبه, 24 آذر 1397 ساعت 16:10
عرفان باقرزاده

کارشناس روانشناسی

محقق و پژوهشگر روانشناسی

وبگاه: erfan@psydoc.ir

نظرات کاربران

 هانیه : سایت بسیار جالبی دارید    images

 

    لاله : لطفا تحلیل روانشناسی فیلم عطر را بگذارید    images223

 

   مرجان : لطفا بخش پرسشنامه ها را افزایش دهید    images22

اینستاگرام

@anis.andishe.psy

@academy.ravanshenasi

وب های مرتبط

هیئت تحریریه